سکانس ۱: بوم؛ تو را ای کهن بوم و بَر، دوست دارم:

ز پوچ جهان هیچ اگر دوست دارم   /   تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم

تو را ای کهن پیر جاوید برنا  /  تو را دوست دارم، اگر دوست دارم

تو را ای گرانمایه، دیرینه ایران  /   تو را ای گرامی گهر دوست دارم

تو را ای کهن زاد بوم بزرگان   /  بزرگ آفرین نامور دوست دارم

شادروان اخوان ثالث


بوم، به معنی سرزمین و زیستگاه است. ایران، ایران زیبا، هفت اقلیم کهن، با همه‌ی زیبایی‌ها و دیدنی‌هایش، رازهای ناگفته و ناشنفته زیاد دارد. داستان آدم‌ها، اتاق‌ها، خانه‌ها، محله‌ها، روستاها، شهرها؛ داستان‌هایی که گنج بزرگ تاریخی این مرز و بومند. داستان‌هایی که این روزها با همه‌ی گرفتاری‌ها و روزمرگی‌ها، کروناها و مشکلات دیگر، دیگر دیده و شنیده نمی‌شوند.

در جشنواره‌ی فیلم موبایلی «بوم»، به مرز و بوم ایران «دوباره» و «از نو» می‌رویم. ایران و خانه‌های میزبانان گردشگری و قصه‌های آنها را از نه دریچه‌ی فیلم مستند بلند و حرفه‌ای، بلکه از دریچه‌ی لنز موبایل‌های جوانانی می‌بینیم که در همان مرز و بومند، در آنجا زیسته‌اند، عرق و تعصب آنجا را دارند. آنها راویان داستان خودشان، شهر و روستا و محله‌شان، و آدم‌ها و فرهنگ‌هایشان است و سوژه‌شان، میزبانان گرم و مهربان خانه‌ها، ویلاها و اتاقک‌هایی هستند که دلشان به مهمانانی از دیار و شهر و کشوری دیگر خوش است، برایش سفره‌ای از جنس عشق و مهربانی می‌گسترانند و برایشان از داستان‌های خود می‌سرایند. داستان‌هایی برای شنیدن و لمس آنهاست که ساده‌سفری را انتخاب می‌کنیم، که در کنار میزبان در کنار سفره یا آتش نشسته و به گوش جان بشنویم که:

دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود / گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خویش

سکانس ۲: بوم؛ لوحی آماده برای رشد:

بوم (به انگلیسی Canvas)، به معنی لوحی مهیا برای نقش و نگار است. ایران سرتاسر در هر شهر و کویش پر از جوانانی با استعداد و خلاق است که تنها منتظر سکویی برای درخشش و رشدند. در دلشان شور و شوق دیده شدن و قدردانی‌اند و برای آن به سرعت می‌آموزند. استعداد و شور و شوق این جوانان در ترکیب با داستان‌های جذاب، اگر بوم و ابزار مناسب با آموزش در اختیارشان باشد، خالق نگاره‌ها و آثاری بزرگ خواهند بود. از طرفی خود این جوانان، بوم آماده‌ای برای نقش و نگارند.

در جشنواره‌ی بوم، این جوانان مشتاق و علاقمند به درخشش در هر شهر و دیاری، با آموزش و همراهی اساتید فیلم‌سازی بین‌المللی ایران، همراهی و حمایت کسب‌وکارها و اینفلوئنسرها، قرار است، خالق آثاری جذاب با ویدیوی موبایل از داستان‌های آدم‌های میزبان گردشگران در شهر و دیار خود باشند. بوم آماده است، نقاش تازه‌کار و استاد هم!

سکانس ۳: بوم؛ بوم‌گردی:

واژه‌ی بوم‌گردی چندسالی است به فرهنگ لغات عاشقان سفر و گردشگری وارد شده و به زبان ساده، گردش ایران و شهر و فرهنگ‌های آن با اقامت در خانه‌ها و اتاق‌هایی است که از دل بافت منطقه برای پذیرش گردش تجهیز شده‌اند. بوم‌گردی رفتن به دل فرهنگ و داستان شهر و روستا و محله است تا نه فقط سفر کنیم بلکه زندگی مردمان آن منطقه را تجربه کنیم.

اسم جشنواره، به علت تمرکز بر حوزه‌ی گردشگری، بوم است تا در کنار «بوم ایران» و «بوم نقش و نگار»، نشان دهد که در کنار سایر عوامل و اجزای گردشگری نگاهی ویژه هم به این کسب‌وکارهای کوچک محلی و نقش مهم آنها در رشد و توسعه‌ی کشور دارد.

بوم ۲۰۲۰: دیدن ایران از قابی نو

شعار جشنواره‌ی بوم در سال ۱۳۹۹، «دیدن ایران از قابی نو» است. چی؟ دیدن دوباره‌ی ایران؟ مگر ما در ایران نیستیم و همیشه به اطراف و اکناف آن سفر نمی‌کنیم؟ نه! این سفر، سفری دوباره است، با نگاهی جدید و در قابی جدید. در این سفر، سوژه‌ی ما داستان است، روایت است، آرزوهاست، آرمان‌هاست.

در این جشنواره، قرار است صدها یا شاید هزاران فیلم ویدیویی از داستان آدم‌ها، خانه‌ها و محله‌هایی ببینیم و بشنویم که تا به حال در گنجه‌ها محبوس بوده‌اند، تا نمی‌رفتیم و پای صحبت میزبانان نمی‌نشستیم اصلا نمی‌دانستیم که هستند. اینجا اول داستان‌ها را می‌بینیم، لمس می‌کنیم، حس می‌کنیم و باور می‌کنیم، آن هم از زبان یک جوان همان شهر و همان محله که عشقش درخشش خود با نمایش داستان از یک سوژه‌ی جذاب است.

جشنواره‌ی بوم و نقطه ثقل امسال آن

بوم، جشنواره‌ی ویدیوی موبایلی گردشگری است که قرار است اولین آن در تابستان سال ۱۳۹۹ با تمرکز بر داستان‌هایی از کسب‌وکارهای کوچک گردشگری و محلی برگزار شود و شعار امسال آن: «دیدن ایران از قابی نو» است.

در جشنواره‌ی امسال، به کسب‌وکارهای کوچک گردشگری که در اثر بیماری کرونا آسیب دیده‌اند، از خانه و ویلا و اماکن گردشگری و بوم‌گردی، پرداخته می‌شود تا داستان‌های آنها از زبان جوانان همان شهر و محل و روستا در قالب ویدیوی کوتاه ۳ دقیقه‌ای روایت شود.

 

حمایت از کسب‌وکارهای کوچک

کسب‌وکارهای کوچک گردشگری، گنج ناگفته و ناشنیده‌ی داستان‌های جذابند. علاوه بر اثرات آنها بر اقتصاد محلی، این کسب‌وکارها محملی برای آشنایی و گفتگوی فرهنگ‌ها و خرده‌فرهنگ‌ها از اقصی نقاط ایرانند. در این نوع سفر به این مراکز اقامتی و گردشگری و بوم‌گردی، مسافر حس لوکس و راحتی سفر به هتل را به آشنایی با فرهنگ و داستان آدم‌ها و محله‌ها می‌بخشد. این نوع سفر، یک‌دل‌کننده‌ی ایران و ایرانی از هر بوم و شهر و نژاد و مذهب است. فواید اکوتوریستی و حفاظت از محیط زیست و اقتصاد محلی نیز در این نوع کسب‌وکارها مشهود است و فواید آن دیگر فقط نصیب کسب‌وکارهای گردشگری بزرگ همچون هتل‌ها نمی‌رسد و علاوه بر میزبانان که صاحبان کسب‌وکارهای کوچکند، همه‌ی جامعه‌ی اطراف میزبان، از بقال و فروشنده گرفته تا صنعت‌گران محلی از آن بهره‌مند می‌شوند.

در این جشنواره، به دل این کسب‌وکارها می‎رویم و شنونده‌ی داستان‌هایشان از لنز دوربین با روایت‌گری جوانان جویای نامی از همان شهر و روستا و محل خواهیم بود.

حمایت از جوانان مشتاق فیلم‌سازی

دیگر در هر شهر و روستایی موبایل‌های هوشمند را می‌توان در دست هر پیر و جوانی دید. تجربه‌ی استفاده از پلتفرم‌های سوشال‌مدیا همچون اینستاگرام، تجربه‌ی کار با دوربین را برای مردم همگانی کرده است و این روزها امکانات موبایل‌های حتی رده متوسط، بسیاری را برای ساختن ویدیوهای خلاقانه به شور و هیجان آورده است.

تجربه‌ی ساختن فیلم کوتاه و دیده شدن آن توسط اساتید، یکی از هیجان‌انگیزترین فرصت‌های رشد و درخشش برای جوانان از اقشار گوناگون است.

در این جشنواره قرار است با تمرکز بر سادگی، دسترسی‌پذیری و ایجاد اعتماد به نفش برای همه، این فرصت را به صورت مساوی و بدون هزینه در اختیار هر دارنده‌ی یک موبایل هوشمند قرار دهیم تا با حمایت و آموزش، در سطح ملی و بین‌المللی بدرخشند.